Allah’a iman etmeyen insanlar, yaşamlarının dünya hayatıyla sınırlı olduğunu düşündüklerinden dolayı ahiret hayatı için herhangi bir şey yapma gereği duymazlar. Ahireti düşünmeyen bu insanlar zamanlarını boş sözlere dalarak, ne kendilerine ne de çevresindekilere fayda sağlamayacak konuşmalarla ve boş işlerle oyalanarak harcarlar.

Duygusallık dünyada milyarlarca insanı etkisi altına almış bir cahiliye kültürüdür. Şeytanın insanları Allah’ın yolundan alıkoymak amacıyla kullandığı bu etkili silah, insanların duygularının esiri olmalarına ve akıllarını kullanamamalarına neden olmaktadır.

İnsanı yaratan, bütün nimetleri veren, yediren, içiren, ruhuna çok çeşitli zevkler yaşatan Allah’tır. Fakat buna rağmen insanların bir kısmı Allah’ teslim olmaya ‘inatla direnirler’. Oysa direnmekle insanlar sadece kendilerine zulmetmiş olurlar. Çünkü her konuda Allah’a muhtaçtırlar. Rabbimiz bu konuyu bir ayetinde şöyle hatırlatmıştır:

Ey insanlar, siz Allah'a (karşı fakir olan) muhtaçlarsınız; Allah ise, Ğaniy (hiç bir şeye ihtiyacı olmayan)dır, Hamid (övülmeye layık)tır. (Fatır Suresi -15)

hic bir makam yokturki mükafatı büyük olsunda mesuliyeti ve tehlikesi küçük kalsın.
her makamın büyüklügü nisbetinde mükafatı,kücüklügün nispetindede degeri bahis mevzudur.

Vesveseli adam zanneder ki; kalbi bozulmuş, Rabbine edepsizlik ediyor. Ben iyi bir kul değilim der ve heyecanlanmaya hatta korkmaya başlar. Eyvah! Der. Ümitsizliğe düşer ve bu sıkıntılardan kurtulmak için tek çareyi huzurdan kaçmakta bulur. İbadeti terk eder. Vesvesenin mahiyetini bilmemesi ve şeytandan olduğunu fark edememesi onun boşluğa sürüklenmesine ve tedavisi olmayan müzmin hastalığa tutulan bir hasta gibi ümitsizliğe sürüklenmesine sebep olur.

Resullullah (s.a.) Efendimiz, şöyle buyurdu :

- Ümmetime saadet ihsan eden; seni taa, belli bir vakte kadar şeki kılan Allah'a hamd olsun.

Resullullah (s.a.) Efendimiz'in o cümlesini duyan lain iblis şöyle dedi :

Günlerden Cuma. Vakit öğleye yaklaşıyor. “Namaz için hangi camiye gitsem?” Aklıma, hep gidip durduğum camiler yerine, şehrin oturduğum kesimini ikiye bölen anayolun öbür yakasındaki gecekondular arasında gündüz konmuş camilerden birine gitmek düşüyor. Yola koyuluyorum. Kimine göre nüfus artışının getirdiği bir zorunluluk, kimine göre ise büyüklenme tutkusunun tezahürü olan apartmanları yavaş yavaş ardıma alıyorum. Yürüdükçe, kat sayıları düşüyor. 10, 9, 8, 7, 6 derken, tek katlı, nadiren iki katlı evlerin ortasına varıyorum.

“Ben Cüleybib’imi kaybettim!”

Şeytan'ın Kalbe Müdahalesi
imam Gazâli (İhyâyı ulûmid-din)
Şeytan Allah-u Teâlâ'nın yarattığı öyle bir yaratıkdır ki, şerri, kötülüğü vaad eder. Çirkin (münker) şeyleri emr eder. Nefsi bu gibi işleri yapmağa davet eder.

Selâmun Aleykum

Çok sevdiğim ve saydığım Güzel Hocam şöyle buyurmuştu:

Mel'ûn şeytan insanın burnunun kenarına yaklaşır ve insanın ğaflet halinde olup olmadığına bakar. Yani dinler "Allah" diyor mu demiyor mu kalb, diye. Baktı ki bir şey yok, hayşume (geniz boşluğuna) girer. (biliyorsunuz şeytan kanın aktığı yerden geçebilir) Baktı ki orada da bir şey yok göğüs boşluğuna girer, orada da "Allah" zikrini duymazsa, Allah korusun kalbe yerleşir ve sanki bir şöförün arabayı sürdüğü gibi insanı istediği yere sürer.

Sinsi ve Yalancıdır (İbrahim Suresi, 22)